[ سوره سبإ ‹ 34 › : آيات 51 تا 54 ] وَ لَوْ تَرى إِذْ فَزِعُوا فَلا فَوْتَ وَأُخِذُوا مِنْ مَكانٍ قَرِيبٍ ‹ 51 › وَقالُوا آمَنَّا بِه وَأَنَّى لَهُمُ التَّناوُشُ مِنْ مَكانٍ بَعِيدٍ ‹ 52 › وَقَدْ كَفَرُوا بِه مِنْ قَبْلُ وَيَقْذِفُونَ بِالْغَيْبِ مِنْ مَكانٍ بَعِيدٍ ‹ 53 › وَحِيلَ بَيْنَهُمْ وَبَيْنَ ما يَشْتَهُونَ كَما فُعِلَ بِأَشْياعِهِمْ مِنْ قَبْلُ إِنَّهُمْ كانُوا فِي شَكٍّ مُرِيبٍ ‹ 54 › ترجمه : 51 - اگر ببينى هنگامى كه فريادشان بلند مىشود ، اما نمىتوانند ( از چنگال عذاب الهى ) بگريزند ، و آنها را از مكان نزديكى ( از آنجا كه حتى انتظارش را ندارند ) مىگيرند ( از درماندگى آنها تعجب خواهى كرد ) . 52 - و ( در آن حال ) مىگويند ايمان آورديم ، ولى چگونه مىتوانند از فاصله دور به آن دسترسى پيدا كنند ؟ ! 53 - آنها پيش از اين ( كه در نهايت آزادى بودند ) به آن كافر شدند ( و نسبتهاى ناروا به آن مىدادند ) و از مكان دور دستى به جهان غيب پرتاب مىشدند ( بى مطالعه در باره آن قضاوت مىكردند ) . 54 - ( سرانجام ) ميان آنها و آنچه مورد علاقه شان بود جدايى افكنده شد ، همانگونه كه به پيروان ( و هم مسلكان ) آنها از قبل عمل گرديد چرا كه آنها در شك و ترديد بودند . تفسير : آنها راه فرار ندارند در آيات مورد بحث كه آخرين آيات « سوره سبا » است با توجه به بحثهايى